- NAJNOWSZE NEWSY
- ZADUSZKI JAZZOWE: Przemysław Strączek International Group
- W sierpniu Katowice zmienią się w europejską stolicę Frisbee.
- Graffiti w rytm muzyki, czyli malowanie autobusu
- MECZ BOKSERSKI NA MARIACKIEJ!!!!
- Wyniki konkursu Zapuść korzenie w swoim mieście
- Wrzesień z biblioteką miejską
- Uroczyste obchody Dnia Wojska Polskiego
- BLUES NA MARIACKIEJ!!!
- OGŁOSZENIA
- Kupię Zadłużoną Spółkę 608-146-176
- Pani spotka sie z Panem
- Praca dodatkowa - realne dochody!
- USTKA !!! WCZASY 2012 SAMODZIELNE MIESZKANIE!!!
- LETNIE WCZASY Z ZABIEGAMI RELAKSUJĄCO-REHABILITACYJNYMI JUŻ OD 612 ZŁ/OS ZA 7 DNI - USTROŃ 2012
- Praca dla kobiet ORIFLAME
- MARIZA - Zarabiaj z Nami !
- Nowy portal internetowy
- Przedstawiciel Handlowy (woj. śląskie)
- Przedstawiciel Handlowy (Warszawa, woj. mazowieckie)
- Konsultant ORIFLAME - praca dodatkowa!
- Promocja na szkolenia środowiskowe w Krakowie
2009-03-02
1 FC
Katowice - piłka nożna
Klub powstał w 1905 roku po rozpadzie drużyny SV Frisch Auf Kattowitz, która również dała początek klubom Diana Kattowitz i Germania Kattowitz. Za ojców klubu uznaje się dwóch braci: Emila i Rudolfa Fonfara. Początkowo FC Kattowitz było znane jako Preussen 05 i pod taką nazwą został on pięciokrotnym mistrzem Górnego Śląska (górnośląskiej ligi): 1907, 1908, 1909 i 1913, a także w sezonie 1922. W 1922 roku, po plebiscycie i powstaniach śląskich, zakończyły się występy w niemieckich rozgrywkach, później przez następne 17 lat klub uczestniczył w rozgrywkach polskich (do 1939 roku kiedy Autonomiczne Województwo Śląskie wraz z Katowicami jako stolicą przyłączono do III Rzeszy). 1. FC Kattowitz był drużyną mieszczańską, wspieraną przez drobny kapitał i pozostający głównie w rękach niemieckich. W zespole grali wyłącznie Ślązacy, niektórzy z nich słabo mówili po polsku.
W latach 20. XX wieku 1. FC Kattowitz był jedną z najsilniejszych drużyn na Śląsku i w Polsce oraz jedną z silniejszych drużyn w Niemczech. W rozgrywkach niemieckich najpierw walczono o mistrzostwo swojego okręgu (w tym wypadku Górnego Śląska), później o mistrzostwo Południowo-Wschodnich Niemiec (niem: Sud-Ost-Deutschland). Mistrz Południowo-Wschodnich Niemiec grał już systemem pucharowym play-off (16 drużyn) o mistrzostwo całego kraju. W sezonie 1922 FC Kattowitz zajął 3 miejsce w rozgrywkach południowo-wschodnich Niemiec. W 1922 roku po naciskach polskich władz administracyjnych nastąpiła zmiana nazwy, najpierw na I Klub Piłkarski, ale później, po przegranej sprawie sądowej, na Erster Fussball-Club Kattowitz. W pierwszym swoim występie w I lidze polskiej w 1927 roku drużyna ta wywalczyła wicemistrzostwo Polski. W decydującym meczu katowiczanie przegrali z Wisłą Kraków 0:2. Wynik był wypaczony na niekorzyść Ślązaków przez sędziego Zygmunta Hanke z Łodzi. Opracowania takie jak "Kattowitz" Helmuta Kostorza przytaczają wypowiedź Hankego po latach, w którym sędzia przyznał się, że był pod politycznym naciskiem, "bo nieszczęściem byłoby, gdyby niemiecka drużyna działająca w Polsce zdobyłaby mistrzostwo". Wicemistrzostwo Polski było zasługą m.in. bramkarza Emila Goerlitza (pierwszego reprezentanta Polski z Górnego Śląska), obrońcy Eryka Heidenreicha (uważanego za jednego z najlepszych obrońców w Europie lat dwudziestych), napastnika Karola Kossoka (również reprezentanta Polski), Jerzego Goerlitza (który zdobył w tym sezonie 21 goli) oraz Tadeusza Geisslera (który zdobył w tym sezonie 19 goli). Eryk Heidenreich odmówił gry w reprezentacji Polski, bo nawet w najmniejszej części nie czuł się Polakiem. W następnym sezonie 1928 klub uplasował się w ekstraklasie na 5 miejscu (po rundzie wiosennej był wicemistrzem, aczkolwiek byłby pierwszy gdyby nie walkower w meczu z Warszawianką).
Pod koniec lat 20. i na początku lat 30. klub wyraźnie osłabł, a efektem tego był spadek do śląskiej ligi okręgowej w 1929 roku (wówczas zwaną Klasą A a od 1931 Ligą Śląską). W 1932 udało się piłkarzom 1. FC wywalczyć w niej pierwsze miejsce, co było równoznaczne ze zdobyciem tytułu mistrza (polskiej części) Górnego Śląska. W barażach o grę w ekstraklasie 1. FC rozegrał dwumecz ze zwycięzcą Kieleckiej Ligi Regionalnej - klubem Warta Zawiercie (oba mecze wygrane - 5:2 i 6:2) oraz dwumecz ze zwycięzcą Krakowskiej Ligi Regionalnej - klubem Podgórze Kraków (oba mecze przegrane - 1:2 i 1:3). W 1934 klub został ukarany grzywną za "prowokacyjne, antypolskie stanowisko". Tego samego roku 1. FC dokonało sprzedaży swojego wychowanka - Ernesta Wilimowskiego do Ruchu Hajduki Wielkie za 1000 zł (odpowiednik 10 pensji listonosza) i rozegranie dwóch meczów Ruchu z 1. FC, z których dochód miał trafić do kasy katowiczan. W latach 1934-1945 w klubie grał Richard Herrmann, późniejszy reprezentant Niemiec. Klub zawieszono w czerwcu 1939 roku, gdyż w tym czasie grupował już środowiska niemieckie o skrajnie nacjonalistycznych sympatiach.
Klub został jednak reaktywowany przez niemieckie władze podczas II wojny światowej, które starały się zrobić z niego niemiecką wizytówkę piłkarskiego Śląska i sprowadzili do niego byłych reprezentantów pochodzących z Katowic, jak Ewald Dytko, Erwin Nyc i Ernest Wilimowski. Jednak klub nie osiągnął zbytnich sukcesów w rozgrywkach "Gauliga Schlesien" (śląskiej ligi). W sezonie 1941 klub uplasował się na 4 pozycji, w sezonie 1942 na 7 pozycji, w sezonie 1943 na 8 pozycji, a w sezonie 1944 na 7 pozycji. Wielu piłkarzy odeszło z drużyny, Erwina Nyca i Ewalda Dytka wcielono do Wehrmachtu, Wilimowski wyjechał w głąb Niemiec. W ostatnim niedokończonym sezonie - 1945 1. FC zajmował pierwsze miejsce w tabeli. Klub przestał istnieć w 1945 roku wraz z wkraczaniem oddziałów Armii Czerwonej do III Rzeszy.
W grudniu 2006 roku miało miejsce pierwsze spotkanie założycielskie w celu reaktywacji klubu. 1. FC Katowice został zarejestrowany w sądzie 13 kwietnia 2007 roku i zgłoszony do Okręgowego Związku Piłki Nożnej (OZPN). Śląski Związek Piłki Nożnej (ŚZPN) przyjął klub w maju 2007 roku. Reaktywowany klub ma tak jak dawniej biało-czarne barwy i ten sam herb. Piłkarze i piłkarki klubu grają w strojach firmy ZINA (białe koszulki i czarne spodenki, rezerwowy strój jest cały czarny). Trenerem został Dariusz Wolny, były piłkarz GKS-u Katowice, w którym grał w latach 1991-1994 strzelając dla niego w ekstraklasie 30 bramek.
W sezonie 2007/2008 dopuszczono drużynę męską do rozgrywek B-klasy. W klubie utworzono również drużynę kobiecą występującą w II lidze żeńskiej i drużynę juniorów grającą w Okręgowej Lidze Juniorów. Planowane jest także utworzenie szkółki piłkarskiej dla dzieci. W sezonie 2007/2008 drużyna męska 1. FC Katowice zajęła 1. miejsce w B-klasie i przez co awansowała do rozgrywek A-klasy sezonu 2008/2009.
W latach 20. XX wieku 1. FC Kattowitz był jedną z najsilniejszych drużyn na Śląsku i w Polsce oraz jedną z silniejszych drużyn w Niemczech. W rozgrywkach niemieckich najpierw walczono o mistrzostwo swojego okręgu (w tym wypadku Górnego Śląska), później o mistrzostwo Południowo-Wschodnich Niemiec (niem: Sud-Ost-Deutschland). Mistrz Południowo-Wschodnich Niemiec grał już systemem pucharowym play-off (16 drużyn) o mistrzostwo całego kraju. W sezonie 1922 FC Kattowitz zajął 3 miejsce w rozgrywkach południowo-wschodnich Niemiec. W 1922 roku po naciskach polskich władz administracyjnych nastąpiła zmiana nazwy, najpierw na I Klub Piłkarski, ale później, po przegranej sprawie sądowej, na Erster Fussball-Club Kattowitz. W pierwszym swoim występie w I lidze polskiej w 1927 roku drużyna ta wywalczyła wicemistrzostwo Polski. W decydującym meczu katowiczanie przegrali z Wisłą Kraków 0:2. Wynik był wypaczony na niekorzyść Ślązaków przez sędziego Zygmunta Hanke z Łodzi. Opracowania takie jak "Kattowitz" Helmuta Kostorza przytaczają wypowiedź Hankego po latach, w którym sędzia przyznał się, że był pod politycznym naciskiem, "bo nieszczęściem byłoby, gdyby niemiecka drużyna działająca w Polsce zdobyłaby mistrzostwo". Wicemistrzostwo Polski było zasługą m.in. bramkarza Emila Goerlitza (pierwszego reprezentanta Polski z Górnego Śląska), obrońcy Eryka Heidenreicha (uważanego za jednego z najlepszych obrońców w Europie lat dwudziestych), napastnika Karola Kossoka (również reprezentanta Polski), Jerzego Goerlitza (który zdobył w tym sezonie 21 goli) oraz Tadeusza Geisslera (który zdobył w tym sezonie 19 goli). Eryk Heidenreich odmówił gry w reprezentacji Polski, bo nawet w najmniejszej części nie czuł się Polakiem. W następnym sezonie 1928 klub uplasował się w ekstraklasie na 5 miejscu (po rundzie wiosennej był wicemistrzem, aczkolwiek byłby pierwszy gdyby nie walkower w meczu z Warszawianką).
Pod koniec lat 20. i na początku lat 30. klub wyraźnie osłabł, a efektem tego był spadek do śląskiej ligi okręgowej w 1929 roku (wówczas zwaną Klasą A a od 1931 Ligą Śląską). W 1932 udało się piłkarzom 1. FC wywalczyć w niej pierwsze miejsce, co było równoznaczne ze zdobyciem tytułu mistrza (polskiej części) Górnego Śląska. W barażach o grę w ekstraklasie 1. FC rozegrał dwumecz ze zwycięzcą Kieleckiej Ligi Regionalnej - klubem Warta Zawiercie (oba mecze wygrane - 5:2 i 6:2) oraz dwumecz ze zwycięzcą Krakowskiej Ligi Regionalnej - klubem Podgórze Kraków (oba mecze przegrane - 1:2 i 1:3). W 1934 klub został ukarany grzywną za "prowokacyjne, antypolskie stanowisko". Tego samego roku 1. FC dokonało sprzedaży swojego wychowanka - Ernesta Wilimowskiego do Ruchu Hajduki Wielkie za 1000 zł (odpowiednik 10 pensji listonosza) i rozegranie dwóch meczów Ruchu z 1. FC, z których dochód miał trafić do kasy katowiczan. W latach 1934-1945 w klubie grał Richard Herrmann, późniejszy reprezentant Niemiec. Klub zawieszono w czerwcu 1939 roku, gdyż w tym czasie grupował już środowiska niemieckie o skrajnie nacjonalistycznych sympatiach.
Klub został jednak reaktywowany przez niemieckie władze podczas II wojny światowej, które starały się zrobić z niego niemiecką wizytówkę piłkarskiego Śląska i sprowadzili do niego byłych reprezentantów pochodzących z Katowic, jak Ewald Dytko, Erwin Nyc i Ernest Wilimowski. Jednak klub nie osiągnął zbytnich sukcesów w rozgrywkach "Gauliga Schlesien" (śląskiej ligi). W sezonie 1941 klub uplasował się na 4 pozycji, w sezonie 1942 na 7 pozycji, w sezonie 1943 na 8 pozycji, a w sezonie 1944 na 7 pozycji. Wielu piłkarzy odeszło z drużyny, Erwina Nyca i Ewalda Dytka wcielono do Wehrmachtu, Wilimowski wyjechał w głąb Niemiec. W ostatnim niedokończonym sezonie - 1945 1. FC zajmował pierwsze miejsce w tabeli. Klub przestał istnieć w 1945 roku wraz z wkraczaniem oddziałów Armii Czerwonej do III Rzeszy.
W grudniu 2006 roku miało miejsce pierwsze spotkanie założycielskie w celu reaktywacji klubu. 1. FC Katowice został zarejestrowany w sądzie 13 kwietnia 2007 roku i zgłoszony do Okręgowego Związku Piłki Nożnej (OZPN). Śląski Związek Piłki Nożnej (ŚZPN) przyjął klub w maju 2007 roku. Reaktywowany klub ma tak jak dawniej biało-czarne barwy i ten sam herb. Piłkarze i piłkarki klubu grają w strojach firmy ZINA (białe koszulki i czarne spodenki, rezerwowy strój jest cały czarny). Trenerem został Dariusz Wolny, były piłkarz GKS-u Katowice, w którym grał w latach 1991-1994 strzelając dla niego w ekstraklasie 30 bramek.
W sezonie 2007/2008 dopuszczono drużynę męską do rozgrywek B-klasy. W klubie utworzono również drużynę kobiecą występującą w II lidze żeńskiej i drużynę juniorów grającą w Okręgowej Lidze Juniorów. Planowane jest także utworzenie szkółki piłkarskiej dla dzieci. W sezonie 2007/2008 drużyna męska 1. FC Katowice zajęła 1. miejsce w B-klasie i przez co awansowała do rozgrywek A-klasy sezonu 2008/2009.
Źródło: Wikipedia
Dodaj komentarz